Trouwringen hebben een lange en mysterieuze geschiedenis
Het begon waar de oude Egyptenaren de beschaving begonnen aan de oevers van de Nijl. De ring is een cirkel, het symbool van de eeuwigheid. Het heeft geen begin of eind, zoals de tijd. Het komt steeds terug naar hetzelfde, zoals het leven is. Het gat in het midden van de ring ook is geen een gewone ruimte, maar het was een belangrijk symbool van de doorgang, die leidt tot alle bekende en onbekende gebeurtenissen in het leven van de drager. Zij dachten dat er vanuit de ringvinger van de linkerhand er rechtstreeks een ader, de “vena amoris” (ader van de liefde), naar het hart toe loopt. Veel mensen tot op heden dragen de ringen om deze vinger, anderen dragen hem aan de rechterringvinger.
In de loop van de tijd, werden trouwringen meer en meer gedecoreerd met stenen die symbolische betekenissen hebben, zoals robijn als symbool voor het hart, blauwe saffier als een reflectie van de hemel en diamant voor een symbool voor onverwoestbare liefde.
De hedendaagse wisselingen van trouwringen stamt uit de Romeinse tijd, waar een ring geven bedoeld was als officiële belofte voor trouw, en dus een declaratie dat de man en de vrouw zijn verbonden en niet meer vrij zijn.
|
